WRR moet hobbyisme afzweren

woensdag 30 september 2009
De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid is op zoek naar een nieuwe voorzitter. Wim van de Donk, die er vanaf 2004 de scepter zwaaide, begint per 1 oktober in zijn nieuwe functie van Commissaris van de Koningin in Noord-Brabant. De WRR zou er verstandig aan doen deze gelegenheid aan te grijpen om zich opnieuw uit te vinden.

Kan de letter W blijven staan?

Onder het bewind van Van de Donk (CDA) publiceerde de WRR soms merkwaardige rapporten die met objectieve wetenschapsbeoefening nog maar weinig van doen hadden. Het leek daarin wel of de gelovige Van de Donk de herkerstening van Nederland het liefst in hoogst eigen persoon ter hand wilde nemen. Bepaalde publicaties van de Raad moesten daarvoor kennelijk als opstapje dienen.
Van de Donk vindt dat de scheiding tussen kerk en staat wel wat minder strikt mag worden gehanteerd, zodat de overheid zijn medegelovige vriendjes in den lande ‚Äď Van de Donk beschikt door zijn vele nevenfuncties over een uitgebreid netwerk ‚Äď kan voorzien van de financi√ęle middelen waarmee zij hun kwijnende religieuze invloed weer kunnen doen gelden. Dat is namelijk, in iets andere bewoordingen, √©√©n van de schaamteloze WRR-adviezen, zoals je die in het rapport 'Geloven in het publieke domein' tegenkomt [zie voor het bewuste citaat uit dat rapport bij 1.].

Zwetspraatjes
Dat geloven een particuliere aangelegenheid is, dat het in meerderheid seculiere Nederland niet zit te wachten op de irrationele zwetspraatjes van iemand die aan afgoderij doet, daar heeft Van de Donk geen boodschap aan. Meters beton 'voor de kop' belemmeren hem immers in een vrije waarneming. De kwalijke gevolgen van het loslaten van de scheiding tussen kerk en staat, zoals Van de Donk die voorstaat, zijn vandaag de dag al waarneembaar in Amsterdam en Deventer. Daar stort de christelijke organisatie Het Scharlaken Koord zich, door de overheid gefinancierd, op de zwaksten in de samenleving om zieltjes te winnen voor hun trieste bijgeloof. Dankzij het voorbereidende zendingswerk van Van de Donk belanden in die steden prostituees, als ze niet oppassen, van de ene pooier in de handen van de andere. Een minstens zo meedogenloze Pooier, die er op tal van plaatsen in het Oude Testament ondubbelzinnig voor uitkomt een warm voorstander van slavernij te zijn.

WRR-onderzoeker Valenta
Met zo'n voorzitter kan het nauwelijks verbazing wekken dat ook individuele medewerkers van de WRR de wereld niet meer waarnemen met de scherpte die je van een objectieve wetenschapper mag verwachten. Neem Markha Valenta, die in april van dit jaar meende op te moeten komen voor het recht van Tariq Ramadan om zijn mening over homoseksualiteit te mogen uitdragen, een recht dat hij vanzelfsprekend als ieder ander heeft. Daarbij weet Valenta echter in NRC Handelsblad opmerkelijk genoeg geen duidelijk onderscheid te maken tussen een particuliere opvatting, die je kunt respecteren of negeren, en Ramadans uitlatingen gedaan in het publieke domein, die je uiteraard in het openbaar mag afvallen (lees WRR-onderzoekster glijdt uit over Ramadan). Niet echter als het aan warhoofd Valenta ligt. Van wie zou zij dat toch hebben, dat zij dergelijke zaken niet weet te scheiden? De methode-Van de Donk lijkt waarachtig wel besmettelijker dan de Mexicaanse griep.

Herstel
De WRR zou er verstandig aan doen het vertrek van Van de Donk aan te grijpen voor een radicale koerswijziging. Door weer serieus werk te maken van wetenschap en afstand te nemen van het hobbyisme dat onder de huidige voorzitter zo'n grote vlucht heeft genomen. Het profiel van zijn opvolger staat beschreven op de website van de Raad. Serieuze kandidaten hebben tot 15 oktober om te solliciteren. Het kan een eerste stap zijn op weg naar herstel.

Grootinquisiteur


[1. Citaat uit het WRR-rapport Geloven in het publieke domein, uitgebracht onder WRR-voorzitter Wim van de Donk, pagina 333:
"(...) Het lijkt niet overdreven te zeggen dat een dergelijke ‚Äėomgekeerde doorbraak‚Äô van de politiek en het publieke bestuur naar de religie voor de hele Nederlandse samenleving evenzeer van belang zou zijn. Niet om de publieke ruimte te deseculariseren en de samenleving te religioniseren, maar om (1) de feitelijke aanwezigheid van ‚Äėwaarde- en geloofsoordelen‚Äô in de samenleving waar te nemen, als (2) van groot belang voor het maatschappelijk gedrag van mensen en hun onderlinge sociale verkeer en als (3) evenzeer van groot belang voor het vrije en allen omvattende maatschappelijk debat dat de kern is van een democratische samenleving.
Dit betekent dat:
- ten eerste de diffuse en steeds weer verschuivende grens tussen religie en publiek domein wordt geaccepteerd als eigen aan hun onderlinge verhouding;
- ten tweede de overheid en publieke bestuur het tot hun taak rekenen bijdragen vanuit religieuze en levensbeschouwelijke achtergrond aan de publieke discussie te faciliteren en te stimuleren, met het oog op de versterking van de publieke discussie zelf en daarmee van de democratie;
- ten derde de clichébeelden over religies en hun rol in de samenleving worden losgelaten, het onderzoek naar de rol die zij feitelijk spelen zowel in de breedte als in de diepte wordt uitgebreid en het beleid op de te verwerven kennis wordt afgestemd."]



  Be first to comment this article

Reageer
Wees aardig voor elkaar of je reactie wordt verwijderd!
Naam:
Reactie:

MathGuard security question, please solve:
HA2         N5T      
  F    9    7     I4U
WE5   IFJ   I44      
Y      I      B   QUN
NT7         654      

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

Address article on the site www.grootinquisiteur.nl:
http://www.grootinquisiteur.nl/index.php/20090930699/Rare-kostgangers/Christendom/Discussie-Marijnissen-vs-Eijk-1-0.html

© Grootinquisiteur, 2017
© All rights reserved!
© Printed by Joomla! Ukraine Print Engine, 21.07.2017 16:31
http://www.joomla-ua.org