Vanwege de benoeming van Donner een repost van dit populaire artikel uit 2009. Stel je het volgende voor: het is hartje winter en minister Piet Hein Donner van SZ&W, in alle vroegte onderweg naar zijn ministerie, glijdt met fiets en al van de weg af en dondert zo in het zwarte, ijs-en-ijskoude water van de gracht. Ogenblikkelijk maakt de kou zich op verlammende wijze meester van zijn lichaam en Donner dreigt kopje onder te gaan. Ondanks het onchristelijk vroege uur heeft een eenzame passant alles zien gebeuren. De beste man blijkt om onduidelijke redenen een flink eind touw bij zich te hebben, waarvan hij de onfortuinlijke bewindsman één uiteinde toewerpt. Vraag: wat doet Donner?
Het juiste antwoord is: de minister zal, terwijl hij met zijn laatste krachten naar adem hapt, informeren naar de geloofsopvattingen van de hulpverlener. Als die aangeeft dat Donner moet ophouden met onzin uit te kramen en @%$%#! gewoon het touw moet grijpen, blijft de steile politicus aandringen en herhaalt zijn vraag. Hangt de hulpverlener enig geloof aan? Als het antwoord van de Haagse Samaritaan ontkennend is, omdat hij als zoveel Nederlanders nu eenmaal niet in een god gelooft, zal de gristenmens Piet Hein Donner diens uitgestrekte hand afslaan en de verdrinkingsdood verkiezen boven gered te worden door zo'n @%$%#! heiden.
Dat is namelijk de enig mogelijk conclusie, gelet op dit artikel in het Nederlands Dagblad van vandaag, over christelijke hulporganisaties, waarin minister Donner als volgt wordt geciteerd: "Hulp is alleen waardevol als die vanuit een bepaald mensbeeld of levensopvatting wordt gegeven. Dat je 'neutraal' hulp kunt bieden, is een volstrekte misvatting."
Grootinquisiteur
Reacties (3)
1. Geschreven door Copson, op 17-12-2011 08:19 De "stijle" politicus...?
2. Geschreven door John (webmaster), op 17-12-2011 10:02 Scherp opgemerkt, Copson. De tekst is gecorrigeerd.
3. Geschreven door Copson, op 17-12-2011 14:28 Eveneens "scherp opgemerkt", Grootinquisiteur: Piet Hein Donner is een "rare kwibus"!
Reageer
Wees aardig voor elkaar of je reactie wordt verwijderd!
Je zou het Oude Testament [ook] boek voor boek kunnen doorlopen en dan weer eens bij een bondige zin ('Maar de mens wordt tot moeite geboren, gelijk de vonken omhoog vliegen', zoals het Boek Job zegt) en dan weer eens bij een mooi vers kunnen stilstaan, maar je stuit altijd op dezelfde bezwaren. Mensen bereiken onmogelijke leeftijden, en verwekken dan ook nog kinderen. Middelmatige figuren voeren een-op-eengevechten of discussies met god of een van zijn afgezanten, waarmee de hele kwestie van de goddelijke almacht en zelfs het goddelijke gezond verstand ter discussie wordt gesteld, en de bodem is altijd doordrenkt van onschuldig bloed. Bovendien is de context benauwend bekrompen en regionaal. Geen van deze provincialen of hun godheid lijkt zich iets te kunnen voorstellen bij een wereld buiten de woestijn, buiten het vee en de kudden, buiten een nomadenbestaan. Dat kunnen we die boerenkinkels natuurlijk wel vergeven, maar hun oppermachtige leidsman, hun gramstorige tiran? Of hadden zij hem zich dan toch verbeeld – zij het niet in hout?
Reacties (3)