Het is een interessant onderwerp dat Borgman aansnijdt in Trouw van 4 juli: "Nederland vindt religie tegenwoordig abnormaal". Daarom is het jammer dat uit niets blijkt dat de theoloog aan enig kritisch onderzoek binnen het eigen kamp der gelovigen heeft gedaan. Zou het immers, naast alle sociologische factoren die hierbij ook nog een rol spelen, niet simpelweg zo kunnen zijn dat de Nederlander zich in voorkomende gevallen met recht en reden afkeurend uitlaat over kerk en religie?

Wat zo'n vijftig jaar geleden binnen de eigen zuil of kerkelijke gezindte nog aan waarheden voor zoete koek werd geslikt, wordt in de ontzuilde en geïndividualiseerde informatiemaatschappij van vandaag steeds vaker langs de meetlat van de ratio gelegd en op een goudschaaltje gewogen. En vaak te licht bevonden. Wie wil blijven vasthouden aan dogma's, ook als die vals zijn gebleken, krijgt het steeds lastiger als hij die dogma's ook aan ánderen wil opleggen. Dat is een positieve ontwikkeling, zou ik zeggen.

Erik Borgman lijkt mij iemand, als ik zijn artikel goed lees, die het liefst vasthoudt aan waarheden die hij meent te hebben aangetroffen in oude, heilige boeken. Neem zijn voorbeeld van het openstellen van het burgerlijk huwelijk voor homoseksuelen: "Wie het homohuwelijk reduceert tot een morele kwestie en het antwoord erop vervolgens tot een evidentie maakt - alle mensen zijn toch zeker gelijk! - ziet zich geconfronteerd met de vraag in hoeverre ondubbelzinnig immorele opvattingen getolereerd kunnen worden. Niet al te ver, moet dan wel haast het antwoord zijn."
Borgman betreurt dat gebrek aan ruimte, want: "Een fundamenteel debat over wat eigenlijk in het huwelijk door de overheid beschermd moet worden, in welke zin de overheid een rol heeft ten opzichte van de intieme relaties van haar burgers en of in dat opzicht homo- en heteroseksuele relaties inderdaad gelijk zijn, wordt in ieder geval voorkomen. Terwijl dat ons tot nieuwe inzichten zou kunnen brengen, in plaats van alleen tot het afschaffen van wat als achterhaald gezien wordt."

Het is jammer dat de theoloog zijn karwei hier niet afmaakt en geen voorschot op die discussie neemt. Het blijft nu gissen naar die mogelijke "nieuwe inzichten" en de stellingname van deze theoloog in dat debat. Is hij te allen tijde tegen gelijkschakeling? Welke argumenten kan hij daarvoor aanvoeren? Realiseert hij zich dat zijn geloofsopvatting een particuliere mening is? Hij zal in zo'n discussie toch niet aankomen met een door God ingesteld huwelijk dat is voorbehouden aan man en vrouw? En is dit debat al niet gevoerd, in de jaren voorafgaand aan de openstelling van het burgerlijk huwelijk?

Ik vrees voor weinig nieuws onder de zon en vraag me af of Borgman de zaak wel voldoende heeft doordacht. Hij geeft in Trouw ook niet altijd een eerlijke voorstelling van zaken. Zo is zijn opvatting dat "de industriële vleesproductie in de geseculariseerde blik [wordt] gezien als moreel superieur aan de rituele slacht" niet vol te houden. Het is je reinste flauwekul, en die verraadt dat Borgman zich niet serieus heeft verdiept in de argumenten en beweegredenen van, bijvoorbeeld, de Partij voor de Dieren en Marianne Thieme. Waarbij bovendien nog mag worden aangetekend dat de laatste nota bene mede wordt gedreven door haar geloof.

Grootinquisiteur

Be first to comment this article

4HR         BBT      
9 D    G      L   21A
EES   8KN     T      
  D    6      O   M9U
W99           Y      

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved