Het artikel in de Volkskrant, integraal ook op de eigen website van de auteur te vinden, wemelt van de punten die om nuancering vragen of om een weerwoord schreeuwen, maar omwille van de leesbaarheid van dit stuk beperk ik me tot enkele van de meest wezenlijke kwesties.

Als rode draad door De Wits artikel loopt diens bezwaar dat het te makkelijk zou zijn om zijn kerk de schuld te geven van het seksueel misbruik. Een belangrijke reden waarom het misbruik de kerk zo wordt aangerekend, komt in het artikel van De Wit dan ook niet aan de orde: de ongeloofwaardigheid van een hypocriete kerk. Dat instituut leert immers dat er voor seksualiteit uitsluitend plaats zou zijn binnen het huwelijk, tussen een man en een vrouw, en gericht op voortplanting. Nu blijkt dat veel van de eigen medewerkers daar in de praktijk absoluut niet naar handelen en er zelfs niet voor terugschrikken zich te vergrijpen aan de kwetsbaarsten en allerjongsten. Tegelijkertijd spreekt de kerk in veroordelende zin over twee volwassenen van hetzelfde geslacht die in alle vrijheid voor elkaar kiezen. Zo'n huichelachtige, dubbele moraal wordt door mensen feilloos doorzien en de kerk kan het uitsluitend zichzelf aanrekenen dat zij voor dit alles verantwoording moet afleggen.

De Wit doet verder veel te luchtig over het verwijt van het gelegenheid geven en het "onder de pet houden". In de vele misbruikzaken in de Verenigde Staten bijvoorbeeld, en in de processen die daar momenteel tegen het Vaticaan worden voorbereid, zijn dit juist twee wezenlijke klachten: 1. als een situatie onhoudbaar was geworden werd de dader simpelweg naar elders overgeplaatst en kon daar vervolgens opnieuw slachtoffers maken; 2. er werd vrijwel geen aangifte gedaan (waardoor het recht z'n loop had kunnen krijgen en waarmee nieuwe slachtoffers voorkomen hadden kunnen worden), wel werd er uiterst consequent gekozen voor verzwijgen, om imagoschade en eventuele financiële claims te ontlopen. Voor het verzwijgbeleid bestaat bewijs in de vorm van schriftelijke documenten uit het Vaticaan, onder meer ondertekend door Joseph Ratzinger persoonlijk.

Geïsoleerd of solistisch optredende daders zouden hier nooit, of nooit zo lang, mee zijn weggekomen. In tegenstelling tot wat De Wit beweert, speelt de institutionele structuur van de kerk dus wel degelijk een cruciale rol. En ook hier doorzien mensen probleemloos de ongeloofwaardigheid van een instituut dat altijd zegt op te komen voor hen die zichzelf niet kunnen verweren, maar in de realiteit van alledag het tegenovergestelde doet en alleen in het eigen belang geïnteresseerd is.

De afgelopen maanden trok er een bizarre stoet voorbij van klerikalen die op doorzichtige wijze poogden de publieke aandacht van de vele misstanden in hun organisatie af te leiden. In hun ogen treft niet de kerk schuld, uiteraard niet, maar de media, de Joden, de homo's en zelfs de vrijmetselarij. Wellicht heeft Anton de Wit zich door deze idioten laten inspireren om ook zelf een duit in dit zakje te doen. Want in de laatste alinea's van zijn betoog ontspoort hij volledig, als hij probeert de oorzaak voor het misbruik de samenleving als geheel in de schoenen te schuiven: "Want wat al te makkelijk uit het oog wordt verloren, is het simpele feit dat die scholen en internaten die een hoofdrol spelen in dit tragische verhaal, niet alleen deel uitmaakten van de wereldwijde katholieke kerk, maar ook gewoon van onze lokale en nationale samenleving. Seksueel misbruik van kinderen in heden en verleden is iets dat ons allen aangaat. Wat zegt het over onze waarden, onze sociale structuren en mechanismen, onze omgang met seksualiteit, onze opvoedingspraktijken? Dat zijn de diepere kritische vragen die in kerk en samenleving aan de orde moeten komen."

Wat een flauwekul. Het enkele bestaan van een school of een internaat, van welke snit of signatuur dan ook, is uiteraard nooit een vrijbrief voor misdadig gedrag. Volgens zulke bizarre logica zou het enkele bestaan van mijn woning mij al medeschuldig maken aan een eventuele inbraak, terwijl ik daar part noch deel aan heb. In de misbruikzaken is de dáder schuldig, en de dader alleen. Het ontbreekt er nog maar aan dat De Wit, zoals zijn kerk wel heeft gedaan, de schuld bij de slachtoffers legt.

De Wit moet er maar vast aan wennen dat de schandalen vergaande gevolgen zullen hebben voor zijn kerk. Zijn witwasartikel is niet krachtig genoeg om die te voorkomen. Dat heeft niets van doen met Barbertjes, zoals De Wit suggereert, maar alles met de vuile handen die in de loop van vele decennia zijn gemaakt.

Grootinquisiteur

Reacties (2)

5           U6D      
O G    P      T   6Q7
PEX   XJK     D      
  U    M      6   UHL
  2           8      

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved