Home arrow Rare kostgangers arrow Paapse leugenachtigheid
Paapse leugenachtigheid Afdrukken
zondag 21 maart 2010
De 'hostie-affaire van Reusel' knettert nog wat na op de opiniepagina's van Trouw. Mag de kerk alsjeblieft haar eigen regels bepalen?, betoogden Amanda Kluveld, Dirk-Jan Nijsink, Jacques Rozendaal en Bart Jan Spruyt op 13 maart onder de kop 'Seculiere hufterigheid'. Afgelopen zaterdag werden de vier keurig afgeserveerd door publicist Ronald Meester.

Paapse debatertrucs

De vier demagogen gebruiken meer dan drie pagina´s A4 voor hun rammelende betoog, en halen daarbij nogal wat overhoop. Het voert te ver om op álles in te gaan; iedereen kan het artikel hier zelf lezen. Doe dat vooral. Alleen al de drie laatste alinea's zijn om je te bescheuren, maar dit terzijde.

Wat onder meer stoort is dat de auteurs het met de feiten niet zo nauw nemen. Zo hebben ze het uitgebreid over Lilianne 'de kerk is van ons allemaal' Ploumen, maar die is toch echt rooms-katholiek. Dat geldt al evenzeer voor de demonstranten, eind februari in de Sint-Jan in Den Bosch, waar zij zich zo aan ergeren. Het gaat dus wel degelijk om een conflict tussen rooms-katholieken en het is dan niet netjes om de lezer meteen maar op het verkeerde been te zetten door te suggereren dat er sprake is van "seculiere hufterigheid". Of het moet zijn, en ik sluit dat helemaal niet uit, dat de vier werkelijk vinden dat deze wat kritischer ingestelde medegelovigen geen ware katholieken zijn... Cor Mennen maakt school!

Terug naar de kern nu. Kluveld c.s. schrijven onder meer: "Volgens de leer van de katholieke kerk moet iemand die de hostie wil ontvangen – en de hostie, een stukje ouwel, is na de consecratie niets minder dan het lichaam van Christus – in staat van genade zijn. Een praktiserend homoseksueel is dat niet, volgens diezelfde leer. Wanneer een priester tijdens de mis dus iemand voor zich op ziet doemen in een roze pak en met een roze driehoek in de hand, dan kan hij niet anders dan diegene voorstellen om niet ter communie te gaan. Communie veronderstelt een bepaald zondebesef. En zondebesef kan niet gepaard gaan met een godsbeeld waarin Onze Lieve Heer alles wel goed vindt omdat hij immers liefde is. God is geen links-liberale welzijnswerker.
Volgens deze kerk is de homoseksuele praxis dus zondig. Veel kerken zijn ook van mening dat de Bijbel duidelijk leert dat vrouwen niet tot kerkelijke ambten mogen worden toegelaten, en omdat zij de Bijbel aanvaarden als het Woord van God Zelf, accepteren zij deze regel in de praktijk van het kerkelijk leven. Een meerderheid in onze samenleving zal beide regels discriminerend achten. Volgens de redenering van de Halsema’s en de Ploumens zou de kerk om die reden haar standpunten en regels moeten aanpassen aan die van de niet-kerkelijke, seculier-liberale meerderheid. Dat is een vervelende vorm van willekeurig totalitarisme, die ongepast en ongewenst is ten opzichte van christelijke kerken en organisaties, nauw verbonden als deze zijn met de tradities, geschiedenis en cultuur van ons land. (...) Democratie is niet bedoeld om iedereen tot dezelfde opvattingen te dwingen, maar biedt spelregels om met verschillen van mening om te gaan. Wie die spelregels accepteert, hoort er bij. Juist ook de kerk. (...)."

Publicist Ronald Meester doorziet de valse retoriek, en schrijft de week erop onder meer: "(...) De auteurs klagen dat de kerk toch zelf haar eigen regels mag bepalen, en die regels staan simpelweg niet toe dat praktiserende homo’s de hostie zouden ontvangen. God is, aldus de auteurs, niet 'links-liberaal' en zeker niet iemand die 'alles wel goed vindt'. De auteurs gebruiken in hun artikel een goedkope truc, waardoor hun betoog in eerste instantie overtuigend overkomt.
De truc bestaat hieruit dat de auteurs een aantal stellingen poneren waarvan ze (onterecht) zeggen dat deze de inzet waren voor de demonstranten in de kerk. Daarna laat men dan zien dat die stellingen niet houdbaar zijn, en klaar is Kees. Een voorbeeld: neem de stelling dat indien de leer van de kerk nu eenmaal zegt dat homo’s niet ter communie mogen gaan, een priester niet veel anders kan doen dan hem of haar de hostie weigeren.
Deze stelling is absoluut waar, maar heeft weinig te maken met de reden van het protest. Het protest richt zich op de vraag: waarom is de leer zoals hij is? De hostie is heilig, zonder enige twijfel, maar waarom zou deze dus voor homo’s verboden moeten zijn? Omdat homo’s denken dat ’Onze Lieve Heer alles wel goed vindt’, en daarom geen zondebesef kunnen hebben, aldus de auteurs. Dat zegt de leer immers.
Maar op de keper beschouwd is dat een schandalige beschuldiging. De keuze om homo’s uit te sluiten is een ménselijke keuze, en als de auteurs klagen dat de demonstranten van God een ’linkse welzijnwerker’ willen maken, dan vergeten ze dat de kérk, en niet God, besluit om niet alles goed te vinden. Over God weet niemand iets. Je kunt je niet goed verdedigen met alleen een verwijzing naar je leer, want de vervolgvraag is altijd: waarom hanteer je dan deze leer?
De razernij van de demonstranten richt zich dan ook helemaal niet op de stellingen waar de auteurs het over hebben, maar op de annexatie van het heilige door de kerk. De auteurs stellen dat de kerk gewoon in haar recht staat om haar regels zelf te formuleren; het is geen democratische organisatie en ze hoeft ook niet politiek correct te zijn. Daar hebben ze (opnieuw) formeel gelijk in, maar de keuze voor een kerk is toch werkelijk wat anders dan de keuze van je supermarkt waar je gewoon weggaat als deze je niet langer bevalt (...)."

Geen vrije keuze
Er zit nog een belangrijke dimensie aan dat laatste zinnetje van bovenstaand citaat. Want dat iemand lid is van een kerk is doorgaans niet een kwestie van keuze. Zou iemand na z'n achttiende of eenentwintigste verjaardag heel bewust zélf moeten kiezen voor lidmaatschap van een kerk, dan kun je nog een eind meegaan met de redenatie van Kluveld c.s. Dan moet je achteraf ook niet zeuren. Maar bij de meeste religies is dat nu juist helemaal niet het geval: je wordt in de traditie van de kerk opgevoed en eigenlijk als zuigeling al direct ingelijfd. En dat gegeven zet hun hele betoog op losse schroeven. Want wie dan op latere leeftijd homoseksueel blijkt te zijn, hoort er volgens de officiële leer juist niet bij. Wat Kluveld c.s. ook mogen beweren.

Grootinquisiteur



  Be first to comment this article

Reageer
Wees aardig voor elkaar of je reactie wordt verwijderd!
Naam:
Reactie:

MathGuard security question, please solve:
L6E         UQG      
Q      C      1   4IF
SD7   IRR   ISI      
  I    3    9     C5Q
UK9         BY1      

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

 
< Vorige   Volgende >
Advertisement

NU VERKRIJGBAAR

Boek: Rare kostgangers (2012) 

Onze Lieve Heer heeft rare kostgangers, zegt de volksmond. Grootinquisiteur weet dat het andersom is. Het zijn de rare kostgangers die de Lieve Heer hebben: een vrijbrief om anderen hun wil op te leggen, hun gelijk te halen, en onbekommerd onzin uit te kramen. Allemaal uit naam van het Opperwezen, bij welke naam dat dan ook genoemd wordt. Voorjaar 2007 begon Grootinquisiteur zijn kruistocht tegen de uitwassen van religie op de gelijknamige website. En net als zijn historische naamgenoot kent hij geen genade. Pastoors, predikanten en profeten: hij legt ze op de pijnbank en foltert ze met bijtend sarcasme, geselende ironie en onontkoombare logica.

In dit boek zijn de beste, hardste, gemeenste, belangrijkste en leukste bijdragen van de eerste vijf jaar Grootinquisiteur (2007-2011) gebundeld.
Paperback, 228 pagina's, € 14,95 - Online bestellen

Bezoekers van de website reageerden:

“Compliment: scherpe pen maar leuk geformuleerd.”

“Zeer ongenuanceerd. Schandelijk eenzijdig.”

“Dank u voor het schrijven van dit zeer vermakelijke artikel.”

Direct naar Twitter

JoomlaWatch Stats 1.2.9 by Matej Koval