3. Geschreven door Steven Surdèl, op 17-02-2010 14:06 Religie is voor mij zeker DOEN over dingen die niet zeker ZIJN. Tegelijkertijd zie ik niet in waarom ik daarom geen respect zou hebben voor mensen die gelovig zijn, of erger nog: zoals van Praag spreken van een 'afwijking', of een 'gebrek'. Maar hoe moet ik dan in 's hemelsnaam (jawel) verklaren dat ik agnost ben en tegelijk verzot ben op Italiaanse opera, terwijl ik met veel liefde gedichten lees van Ida Gerhardt, Rainer Maria Rilke, Vasalis, Stéphane Mallarmé, Paul Valéry, Georges Rodenbach, Emile Verhaeren, Kavafis en Marguérite Yourcenar? Bovendien ben ik afgestudeerd in de kerkelijke bouwkunde van de Middeleeuwen, note bene de glorietijd van het katholieke geloof. Zou ik die kerkelijke kunst niet kunnen doorgronden zonder een diep geloof in God, wat moet ik dan met al die eminente kenners van de tempels uit de Griekse en Romeinse Oudheid die niet in Zeus noch in Jupiter geloven? Kortom: ik besef best wat van Praag met zijn gemis bedoelt, maar dat neemt niet weg dat zijn redenering onzin is. Een mens mist pas iets als hij geen respect en begrip kan opbrengen voor iemand die op essentiële punten er een geheel andere visie op nahoudt. En dat het groepsgeloof wat dit betreft allesbehalve een veilige haven is, bewijzen de brandstapels, de stenigingen en de zelfmoordbommen uit heden en verleden. |