Home
Religie vergiftigt alles Afdrukken
maandag 11 februari 2008

Jean Watts, zijn vriendelijke, gelovige bijbellerares, opent onbedoeld de ogen van de dan 9-jarige Christopher Hitchens. Op een dag legt ze uit: "Jullie zien dus, kinderen, hoe machtig en genereus God is. Hij heeft er voor gezorgd dat de bomen en het gras groen zijn, en dat is uitgerekend de kleur die het rustigst voor onze ogen is. Stel je voor dat de begroeiing paars was, of oranje. Wat zou dat vreselijk zijn!" Haar woorden vervullen de jonge Hitchens met ontzetting. Hij wist gewoon - "bijna alsof ik hoogstpersoonlijk toegang tot een hogere autoriteit had" - dat zijn lerares de plank volledig missloeg. De ogen hadden zich aan de natuur aangepast, en niet andersom!

Bij lezing van de summier beschreven jeugdervaringen van Hitchens dringt zich onherroepelijk de vergelijking op met de smakelijke anekdotes van Maarten 't Hart in 'De Schrift betwist'. Al was het gezin waarin Hitchens opgroeide bijna liberaal van snit, dit in tegenstelling tot de streng calvinistische omgeving van 't Hart, de jongens stellen vergelijkbare vragen bij wat volwassenen hen proberen wijs te maken. Het vragen stellen is bij Christopher Eric Hitchens (geboren in 1949 en opgegroeid in Dartmoor in het zuidwesten van Engeland) nooit meer opgehouden. De antwoorden die hij vond, bundelde hij vorig jaar in 'God is not great'.

God is niet groot

Onoverkomelijke bezwaren
In zijn vorige maand in Nederlandse vertaling verschenen 'God is niet groot' signaleert de volwassen Christopher Hitchens vier onoverkomelijke bezwaren die religie aankleven: het geeft een totaal verkeerd beeld van de oorsprong van de mens en de kosmos; het slaagt er door die initiële fout in een maximum aan slaafsheid te combineren met een maximum aan solipsisme (de idee dat er maar een enkel bewustzijn bestaat: dat van de waarnemer); het is zowel oorzaak als gevolg van gevaarlijke seksuele onderdrukking en het is gebaseerd op een wensgedachte. In vijftien hoofdstukken worden deze bezwaren beargumenteerd. Het alternatief is het verdedigen van seculier pluralisme, en het recht niet te geloven of te moeten geloven.

De leugens die religies de mensheid eeuwenlang als universele waarheid hebben opgedrongen, kunnen niet langer met droge ogen worden opgedist. Hitchens daarover: "Het geloof is door zijn verweer heen. Dankzij de uitvinding van de telescoop en de microscoop biedt het geen verklaring meer voor belangrijke zaken. Waar het ooit, door zijn absoluut gezaghebbende wereldbeeld, in staat was rivaliteit te voorkomen, kan het nu niet veel meer doen dan de meetbare vooruitgang die we hebben geboekt, belemmeren en vertragen - of terugdraaien. (...) Tegenover onvoorstelbare inzichten van onze hersenschors in de ondenkbare uitgestrektheid van het ons bekende heelal en in de eiwitten en zuren waaruit onze natuur is opgebouwd, stelt het geloof niets anders dan de vernietiging in naam van god, en doet het ons de valse belofte dat we, als we maar een mes in onze voorhuid zetten, in de juiste richting bidden of hosties eten, gered zullen worden. Het is net alsof iemand van een heerlijk stuk welriekend exotisch fruit, dat met veel moeite en toewijding in een kas is gekweekt, het vruchtvlees weggooit om chagrijnig op de pit te gaan zitten kauwen."

Regelmatig is Hitchens goed op dreef, zoals in bovenstaand citaat, met raak geformuleerde beschouwingen. Maar even zo makkelijk vervalt hij in opsommingen van anekdotische vertellingen die zich vaak over meerdere pagina's uitstrekken. En al die, soms bijna terloops gepresenteerde, feitjes en ditjes en datjes uit het knipselarchief zijn voor de lezer wel eens vermoeiend. Wie de rode draad in zicht weet te houden, krijgt van deze journalist, polemist en commentator een steekhoudend verhaal. Dat overigens niet essentieel afwijkt van wat we kennen van zijn 'voorgangers' Richard Dawkins en Sam Harris, maar dat het niet haalt bij hun diepgang.

Stinkende altaren
Er is een nieuwe verlichting nodig, concludeert Hitchens. Die is niet, zoals eerder, afhankelijk van enkele hoogbegaafde buitengewoon moedige mensen, maar ligt binnen het bereik van de gemiddelde mens. Nu de heilige teksten als bedrieglijke verzinsels zijn ontmaskerd, treedt een nieuwe fase in. Verlost van oude, verlammende dogma's kan onderzoek zich over de eeuwige ethische vragen buigen. "De nieuwe bevindingen staan dankzij eenvoudige elektronische middelen ter beschikking van grote mensenmassa's en zullen onze ideeën over onderzoek en ontwikkeling op z'n kop zetten", profeteert Hitchens aan het slot van dit boek. "Maar we zullen eerst boven onze voorgeschiedenis moeten uitstijgen, en moeten ontsnappen aan de verweerde handen die ons naar de catacomben, de stinkende altaren en de schuldbewuste genoegens van de onderwerping en de vernedering proberen te slepen. 'Ken uzelf', zeiden de Grieken, waarmee ze op subtiele wijze de verlichtende kracht van de filosofie onthulden. Maar om de geest daarvoor vrij te kunnen maken, is het noodzakelijk de vijand te kennen, en je erop voor te bereiden ervoor te vechten." In die fase bevinden we ons in dit decennium van deze nieuwe eeuw.
God is niet groot, Christopher Hitchens, Meulenhoff, 2007, ISBN 978 90 290 8040 8

Grootinquisiteur




  Reacties (1)
1. Geschreven door Peter, op 17-02-2008 13:54
Het grondwetsartikel waarin de vrijheid van godsdienst geregeld wordt, moet nodig op de schop. Godsdienstvrijheid is immers een contradictio in terminis: het geeft een geloofsgemeenschap vrijheid van bestaan, terwijl het individu daarmee de gewetensvrijheid kan worden ontnomen. Voorbeelden te over; Ouders en hulpsinterklazen hebben volgens de bestaande regels het recht om kinderen in de lijn van de godsdienst op te voeden. In ieder geval tot zij meerderjarig zijn mag van kinderen verwacht worden dat zij zich voegen naar de religieuze "inzichten" van de ouderen. De onderhavige "lesstof" is vastgelegd, ze worden onderworpen aan doop, eerste communie, vorming, kathechisatie, besnijdenis, al naar gelang de aard van het geloof van de ouders. Er bestaat geen recht om op leeftijd jonger dan 18 jaar zelf je richting te bepalen. Wat mij betreft kan de godsdienstvrijheid afgeschaft worden, samen met de bovenstaande bezwerende poppenkast er rondomheen. Als de term "godsdienstvrijheid" vervangen wordt door de term "vrijheid van individueel geweten", onstaat de juridische basis voor het levensbeschouwelijke zelfbeschikkingsrecht, ook van kinderen, terwijl voor praktiserend gelovigen alle vrijheid blijft bestaan om hun spirituele idioterie zonder repressie te blijven belijden. Minderjarigen kunnen op hun 18e beslissen of ze willen worden toegelaten tot de geloofsgemeenschap van hun ouders, met, als ze het zelf willen, alle daaraan verbonden consequenties. Lijkt me niets mee mis, en gelovigen kunnen hier zeker mee leven!

Reageer
Wees aardig voor elkaar of je reactie wordt verwijderd!
Naam:
Reactie:

MathGuard security question, please solve:
WN3         3G7      
L X    W    7 B   2FD
1 9   JIS   5CT      
J D    3      1   813
AFD         GK1      

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

 
< Vorige   Volgende >
Advertisement
JoomlaWatch Stats 1.2.9 by Matej Koval