Home arrow Rare kostgangers arrow Om te huilen
Om te huilen Afdrukken
donderdag 07 juni 2007

Hoe komt een voormalig verkoopmanager van de V&D eigenlijk als presentatrice bij de EO terecht? Zijn Gods wegen echt zo ondoorgrondelijk als je vaak hoort beweren? Marion Lutke, mogelijk bekend van het tv-programma 'Ik mis je', heeft op deze vraag het antwoord en biedt ons een verbijsterend openhartig inkijkje in de leugenachtige psyche van de christen medemens.

"Toen mijn dochter geboren werd, ben ik gestopt omdat mijn baan niet parttime kon. Tot een vriendin van mij zei dat ze een presentatrice zochten bij de EO. Ik zei dat ik niet zelf ging bellen. Toen heeft zij mij opgegeven. Ineens belden ze voor een screentest. Ik weet nog dat ik nummer 37 was en dat het bomvol vrouwen zat. Een dag later belden ze: 'u bent door de screentest heen. Sterker nog, u bent er als enige doorheen.' Toen kreeg ik wel even hartkloppingen. Omdat het op mijn pad gekomen is zonder dat ik zelf heb gesolliciteerd, ervaar ik het als leiding van God."

Aldus Marion Lutke, presentatrice van goedkope, tranentrekkende EO tv-programma's als 'Ik mis je' en 'Per ongeluk', geïnterviewd in de Volkskrant van 7 juni 2007. Om te huilen ja, deze schaamteloos geëtaleerde achterlijkheid.




  Reacties (3)
1. Geschreven door Johan de Jong, op 20-06-2007 13:37
Ik ken mensen die in het programma "ik mis je" terug dachten aan hun vader en man. 
Om dit programma traantrekkend en goedkoop te vinden gaat mij te ver. 
Dat je het geen goed programma vind, oke, maar om het zo naar beneden te halen vind ik niet getuigen van een opjective gedachte.
2. Geschreven door John, op 23-06-2007 12:40
Dat is niet waar het bij dit onderwerp eigenlijk over gaat, maar vooruit. 
De tekst is een fragment uit een langer interview, gepubliceerd in de Volkskrant van 7 juni 2007, waarin wordt gesproken van de twee "nogal tranentrekkende programma's" met als kop het citaat: "Ze hoeven van mij niet per se te huilen". 
Mijn bezwaar is: de EO doet naar verhouding wel heel veel emo-tv in haar programmering. Dat werken op effect noem ik goedkoop. Waarom zouden jouw kennissen hun particuliere verdriet moeten delen met al die anonieme televisiekijkers die geen enkele band hebben met de familie of de overledene? Mag ik bedanken voor dergelijk exhibitionisme? Vooral als dat bedoeld is als excuus om God weer eens ter sprake te brengen? 
De tv-recensie in de Volkskrant van een paar weken later bevestigt mijn bezwaar nog eens: "EO's Netwerk ging gisteren met Wiert Jan de Raaf, vrijwilliger van de Clinton Foundation, terug naar Lesotho, waar vorig jaar zijn vriendin en collega-hulpverleenster Ellen Verweij door onbekenden en om onopgehelderde redenen werd doodgeschoten. Clinton zelf sprak in de uitzending zijn leedwezen uit, maar het opvallendste daarin was toch weer dat voze lustgevoel rond de dood, dat de EO zo eigen is. De Raaf moest voor de camera namelijk wel zeer uitgebreid uitleggen hoe zijn partner haar laatste minuten nou precies had beleefd en wat voor plaatje zij daarbij had gemaakt. Wegdraaiende ogen, zweten, paniek – hmmm, 'wat vond je er dan zo heftig aan?' wilde de EO-verslaggever weten. Gadver." Aldus Wim de Jong in de Volkskrant van vrijdag 22 juni 2007.
3. Geschreven door Bouke, op 24-11-2007 08:57
Ik ben zelf meer anti-theistisch dan atheĂŻstisch en in grappen over ggggggristelijke stijfheid komt altijd het woord EO voor.  
Maar ik vond dit eerlijk gezegd een erg mooie uitzending. Dat het doodgaan zelf misschien nogal typisch EO-achtig werd beschreven kon me eigenlijk niet zoveel schelen. Als ik naar mijn held John Coltrane luister dan hoor ik ook wel eens een noot die me niet aanstaat.  
Ik vond Wiert Jan (nu praat ik alsof ik hem goed ken) een erg bijzonder type. Een normale vent die normaal verdriet heeft en er normaal/zoals je dat het beste kan doen relativeert. 
Daarom vond ik deze uitzending goed. Er is een sfeer gecreĂ«erd die heel "puur" is, nogmaals, waarin een gezonde reactie wordt vertoond. 
Waarom ik dit geen cheapass emo-tv vind, vind ik bij mezelf. Mijn voorstellingsvermogen over een dergelijke situatie (hoewel als 18-jarige) is wel degelijk toegenomen. 
Is dat niet de bedoeling van goede emo-tv?

Reageer
Wees aardig voor elkaar of je reactie wordt verwijderd!
Naam:
Reactie:

MathGuard security question, please solve:
3PC         W        
C      O    2 S   IXJ
1J5   CJ7   4AT      
9 X    I      4   STT
66D           R      

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

 

 
< Vorige   Volgende >
Advertisement

NU VERKRIJGBAAR

Boek: Rare kostgangers (2012) 

Onze Lieve Heer heeft rare kostgangers, zegt de volksmond. Grootinquisiteur weet dat het andersom is. Het zijn de rare kostgangers die de Lieve Heer hebben: een vrijbrief om anderen hun wil op te leggen, hun gelijk te halen, en onbekommerd onzin uit te kramen. Allemaal uit naam van het Opperwezen, bij welke naam dat dan ook genoemd wordt. Voorjaar 2007 begon Grootinquisiteur zijn kruistocht tegen de uitwassen van religie op de gelijknamige website. En net als zijn historische naamgenoot kent hij geen genade. Pastoors, predikanten en profeten: hij legt ze op de pijnbank en foltert ze met bijtend sarcasme, geselende ironie en onontkoombare logica.

In dit boek zijn de beste, hardste, gemeenste, belangrijkste en leukste bijdragen van de eerste vijf jaar Grootinquisiteur (2007-2011) gebundeld.
Paperback, 228 pagina's, € 14,95 - Online bestellen

Bezoekers van de website reageerden:

“Compliment: scherpe pen maar leuk geformuleerd.”

“Zeer ongenuanceerd. Schandelijk eenzijdig.”

“Dank u voor het schrijven van dit zeer vermakelijke artikel.”

Direct naar Twitter

JoomlaWatch Stats 1.2.9 by Matej Koval